خوب راستش مدتیه که میخوام خاطراتمو جایی بنویسم یا به کسی بگم تا بدونه اما نمیتونم و نمیدونم!

امروز بالاخره تصمیم گرفتم این کارو انجام بدم و الان عملیش کردم!

داستان از جایی شرو میشه که امروز یه جمع 10 -12 نفره (خاله و داداشینا و آبجی اینا و خلاصه...)((خاله اینا امروز از مشهد اومدن))

بحث از جایی شرو شد که خانومای جمع شرو کردن به درد و دل و بد گفتن از شوهراشون، خلاصه به جایی کشیده شد که قرار شد هر خانومی معایب شوهرشو بگه و بعد محاسن شوهرشو بگه و بعد نوبت آقایون شد که معایب خانوماشونو بگن و بعد محاسن!!

اما مسئله ای که منو وادار کرد بنویسم این بود که:

1-   واقعا احساس پوچی و تنهایی کردم و کلا وقتی ایشون و ندارم پوچم

2-   مهمترین مسئله یک نکته مشترک تو آقایونه جمع بود که وقتی از سر کار میان یا .... وقتی خانومشون داره باهاشون صحبت میکنه یا دردودل میکنه تمام هواسشون به تلویزیون هست و کاملا محو تماشای تلویزیون میشنو به خانومشون توجه نمیکنن!

بیان اینکه اون لحظه تو دلم چه احساسی از تنهاییام داشتم برام خیلی خیلی سخته اما، آهی تو دلم کشیدم و با یه بغض یواشکی که کسی متوجه نشه تو دلم گفتم اگه منو ایشون تو زندگی بودیم کاری میکردم که اصلا حرفی برای گفتن نداشته باشه!

(آخه میدونید:من همیشه از دیگران شنیدم و خودمم اینو تو وجودم حس میکنم که بر خلاف اینکه پسر هستم اما خیلی عاطفیم و خیلی خیلی احساساتی)

داشتم میگفتم:

کاری میکردم که خانومم که ایشون باشه(تو خیالاتم)هیچ گله ای از من نداشته باشه

آخه من معتقدم که:

حرف به جای خود تلویزیون به جای خود احساسات به جای خود و ....

((یه نکته ای رو بگم که با اینکه مدتیه از ایشون خبری ندارم و انگار دیگه همه چیز بین ما تموم شده اما من هنوزم خودمو با ایشون میبینم/یعنی واقعا هر ثانیه فقط با ایشون چون بخدا بخدا بخدا بخدا نمیتونم خودمو کنار دختر دیگه ای حتی تصور کنم دیگه چه برسه به اینکه بخوام با کس دیگه ای ازدواج کنم/))

داشتم میگفتم:

مثلا از سر کار میام، خسته، (راستش از جایی که من خیلی شهو—تی هستم یا بگم دمای بدنم بالاس، تقریبا 70-80 درصد تو س........س و اینجور چیزا سیر میکنم) حتی وقتی خیلی خسته باشم یه عشق بازیه حتی کوتاه میتونه تمام خستگیمو ازم بگیره حتی میتونم از تلویزیون و کامپیوترو حتی از غذا خوردن بگذرم و بیشتر به خانومم توجه کنم (هرکی اینو میخونه شاید بگه همش حرفه و پای عمل نمیاد اما اگه خدا خواست و یه روزی با ایشون ازدواج کردم و خلاصه... میتونید بیایید از خودش بپرسید که اینطور هست یا نه؟؟)من دوست دارم وقتی میخواد بهم چیزی بگه یا (بقول مامانم با تمام احساس) هرچی تو روز براش گذشته رو تعریف کنه تمام توجهم بهش باشه! یعنی بیاد تو بغلم و روم ولو بشه و اونوقت من میشم تمام خواسه های اون!(منظورم س...س نیست ها.....)هرچی میخواد بگه هر کار میخواد بکنه هر جور دوست داره رفتار کنه هر شوخی هر چیز جدی هر خواسته ای هر بحثی هر چیزی خلاصه.. فقط تو این شرایط باشیم که بهم بگه!

وقتی از بیرون میام خسته، وقتی که درو باز میکنه برام با لب جانانه/یه بغل/یه حرف عاشقانه خستگیمو ازم دور کنه! البته منم با توجه به خواسته هاش اونو از همه لحاظ ارضا میکنم! نا گفته نمونه من وقتی عاشق کسی باشم از هیچ چیز براش کم نمیذارم!

خلاصه اینارو گفتم! اما بگم وسط بحث بودیم با جمع که خیلی هم جذاب بودو دلم میخواست تا آخرش بمونمو گوش بدم به همش! اما نوشتن این مطلب برام ارزش بیشتری داشت چون دلیلش برام مهمترین چیز تو زندگیمه! و تنها دلیلش ایشونه! مینویسم شاید روزی بخونه! حتی اگه من تو دنیا نبودم!!!!!!!!

داشتم میومدم بالا که اینارو بنویسم! چشمم به چیزی افتاد که همیشه آرزوشو داشتم و تقریبا هیچوقت بهش نرسیدم! حداقل تا این لحظه بهش نرسیدم!

اگه بگم شاید بگید من دیوونم اما واقعا دلم اینجوری خواست امروز!

بالاخره آدمه دیگه!

گاهی یه چیزایی هوس میکنه!

داشتم میومدم بالا هوس کردم دلم بگیره و مثل همیشه (البته قبلا) سر بزارم رو سینشو باهاش حرف بزنم(تو همون دنیای رویاهای خودم) ! اونم دست ببره تو موهام و باهام حرف بزنه! من گریه کنم و حرف بزنم و اون با موهام بازی کنه!

خلاصه..........

الان یه حالی دارم که خودمم نمیدونم

هم میخوام دوباره با هم باشیم هم تحمل ندارم دوباره بی محلی یا کم محلی یا .... ببینم ازش

هم دلم میخواد همین الان بهش زنگ بزنم و دوباره همه چیز شرو بشه هم نمیخوام وقتی مال من نیست دوباره وارد زندگیش بشم

هم میخوام این مطالبو براش بفرستم یا آدرس این سایتو بدم بهش، هم بهش گفتم شمارشو پاک کردم که البته واقعا هم پاک کردم! اما از ذهنم پاک نمیشه!!!!!

هم میخوام الان زنگ بزنه و من به روی خودم نیارم و مثل قبل باشم، هم غرور لعنتیم.....

هم میخوام خودمو بکشم و خلاص، هم امید دارم یه روزی دوباره باهاش باشم!

هم میخوام خطمو خاموش کنم و همه چیز واقعا تموم، هم هنوز دلم باهاشه و به قول خودش که میگفت (میدونم دلت باهامه داری الکی ناز میکنی)

خلاصه دلم میخواد بمیرم!!!!!!!

یه روزی میگفت زمان همه چیزو درست میکنه

اما الان به مدت حدود 10 روزه که ازش خبر ندارم!

تو این 10 روز زمان هیچی رو درست نکرده!

شایدم دیگه منو از یاد برده و من به خاطرات پیوستم!!!!
خدا داند

اما به یگانگی خدا قسم میخورم یه روزی یه جوری این نوشته هامو بهش میرسونم چه با ارسال آدرس این وب، چه با ارسال همین مطالب، چه اینکه آدرسو بدم به کسی تا اون براش بفرسته، چه براش ایمیل کنم، چه ........

اینم از امروز من با خاطرات خوبم! خاطراتی که یادآوریش برام تلخه! چون نمیتونم دوریشو تحمل کنم!!!!

خدایا......

هرجا هست، با هرکی هست، تنش سلامت و خاطرش شاد باشه!! آمین

فعلا بای!!

پیرمردی صبح زود از خانه‌اش خارج شد.
در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید .
عابرانی که رد می‌شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند .
پرستاران ابتدا زخم‌های پیرمرد را پانسمان کردند.
سپس به او گفتند:
"باید ازت عکسبرداری بشه تا جائی از بدنت آسیب و شکستگی ندیده باشه"
پیرمرد غمگین شد، گفت عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست .
پرستاران از او دلیل عجله‌اش را پرسیدند .
زنم در خانه سالمندان است.
هر صبح آنجا می‌روم و صبحانه را با او می‌خورم. نمی‌خواهم دیر شود !
پرستاری به او گفت: خودمان به او خبر می‌دهیم.
پیرمرد با اندوه گفت : خیلی متأسفم.
او آلزایمر دارد.
چیزی را متوجه نخواهد شد!
حتی مرا هم نمی‌شناسد !
پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی‌داند شما چه کسی هستید،
چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می‌روید؟
پیرمرد با صدایی گرفته، به آرامی گفت: 
من که می‌دانم او چه کسی است ......

یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد

نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد

راهی نروم که بی راه باشد

خطی ننویسم که آزار دهد کسی را

یادم باش که روز و روزگار خوش است

همه چیز بر وفق مراد است و خوب

تنها . . .      

تنها دل ما دل نیست

آری

اگرتواین دنیا کسی هست که با دیدنش رنگ رخسارت عوض میشه و قلبت ابروتو به تاراج می بره. مهم این نیست که اون مال تو باشه، مهم اینه که باشه. نفس بکشه، زندگی کنه و از زندگیش لذت ببره

اگر باران بودم انقدر می باریدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم اگر اشک بودم مثل باران بهاری به پایت می گریستم اگر گل بودم شاخه ای از وجودم را تقدیم وجود عزیزت میکردم اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن را برایت مینواختم ولی افسوس که نه بارانم نه اشک نه گل و نه عشق اما هر چه هستم دوستت دارم

موقعی که می خواستمت می ترسیدم نگات کنم،موقعی که نگات کردم ترسیدم باهات حرف بزنم. موقعی که باهات حرف زدم ترسیدم نازت کنم،موقعی که نازت کردم ترسیدم عاشقت بشم حالا که عاشقت شدم میترسم از دستت بدم

برای شنیدن صدای که دوستش میداری همین لحظه هم بسیار دیر است، افسوس خواهی خورد زمانی را که آن سوی سیم ها کسی بی احساس میگوید:      برقراری ارتباط با مشترک مورد نظر مقدور نمی باشد !!!!

دلم در حلقه غمها نشسته 

 زبانم بسته و سازم شکسته 

  وجودم پر ز شعر عاشقانه ست 

 تو را می خواهم و اینها بهانه‌ست

هیچ چیز سخت تر از انتظار نیست ، آن هم انتظار لحظه ای که یک آشنا صدایت کند و به تو بفهماند که دوستت دارد اما هر چقدر که انتظار هم سخت باشد به آن لحظه زیبا می ارزد ، پس انتظار می کشم تا آن لحظه زیبا نصیبم شود

دیشب در قلبم زمین لرزه ای به وسعت ٨ ریشتر اتفاق افتاد آنقدر شدید که حتی انعکاس آن را در مغزم نیز احساس کردم تمام مویرگ ها ، سرخرگ ها و سیاهرگ های من در هم تنید درختان و ساختمان های قلبم فرو ریخت خون هم چو سیلی در بدنم جاری گشت و هزاران بلاهای دیگر .......... اما تو چه ساده از همه این حوادث گذشتی فقط به خاطر. فقط به خاطر یک آبادی دیگر...

شبی غمگین , شبی بارانی و سرد مرا در غربت فردا رها کرد دلم در حسرت دیدار او ماند مرا چشم انتظار کوچه ها کرد به من می گفت تنهایی غریب است ببین با غربتش با من چه ها کرد تمام هستی ام بود و ندانست که در قلبم چه آشوبی به پا کرد او هرگز شکستم را نفهمید اگر چه تا ته دنیا صداکرد....

نشسته بود روی زمین و داشت یه تیكه هایی رو از روی زمین جمع می كرد.
بهش گفتم: كمك نمی خوای؟ گفت:نه.
گفتم: خسته می شی بذارخب كمكت كنم دیگه.
گفت: نه خودم جمع می كنم.
گفتم:حالا تیكه ها چی هست؟بد جوری شكسته معلوم نیست چیه؟
نگاه معنی داری كرد و گفت:قلبم. این تیكه های قلب منه كه شكسته. خودم باید جمعش كنم
بعدش گفت : می دونی چیه رفیق؟آدمای این دوره زمونه دل داری بلد نیستن.
وقتی می خوای یه دل پاك و بی ریا رو به دستشون بسپری
هنوز تو دستشون نگرفته میندازنش زمین و می شكوننش......
میخوام تیكه ها ش رو بسپرم به دست صاحب اصلیش اون دل داری خوب بلده
داره آخه می دونی اون خودش گفته كه قلبهای شكسته رو خیلی دوست
میخوام بدم بهش بلكه این قلب شكسته خوب شه.
تیكه های شكسته ی قلبش رو جمع كرد و یواش یواش ازم دور شد.
و من توی این فكر كه چرا ما آدما دل داری بلد نیستیم موندم
دلم می خواست بهش بگم خوب چرا دلت رو می سپردی دست هر كسی؟
انگاری فهمید تو دلم چی گفتم. بر گشت و گفت:
دلم رو به دست هر كسی نسپردم اون برای من هر كسی نبود.
گفت و این بار رفت سمت دریا...................